III. Mehmed

Odanızda sergilenen bu 16. yüzyıl replikası, Topkapı Sarayı
Sultan Giysileri Koleksiyonu’ndaki 87 tılsımlı gömlekten biridir ve
üzerindeki dualar, motifler ve tılsımın anlamlarına göre III. Mehmed’e ait
olduğu kabul edilmektedir ve şiirlerinden biriyle
süslenmiştir…

Bu tılsım seni
kötülüklerden uzak tutsun… Her beladan, her hastalıktan kurtarsın… Seni
kurşun geçirmez ve yenilmez
kılsın…

III. Mehmed, Sultan Safiye ve
II. Selim’in oğluydu. Zeki ve çevikti; iyi kalpli ve merhametliydi; kılıcı ve
yayı her zaman yanındaydı.

Sancak valisi olarak Manisa’ya
gönderildiğinde, "Oğlum, benden duysanız bile mezarını görmedikçe
babanızın öldüğüne inanmayın, Manisa’yı terk etmeyin ve her zaman tetikte
olun." dedi annesi, her türlü komplo karşısında tedbirli olması
için. Ayrıca onu her türlü kötülük, bela ve hastalıktan korumak için bir
gömlek diktirmek istedi.

Baş Müneccim, doğum günü ve
burcuna göre duaların etkili olacağı uğurlu anı hesapladı. Pamuklu kumaşlar
ritüellere göre dokunup inceltildi ve yazılmaya hazır hale getirildi. Siyah,
kırmızı, altın ve elbette sihrin gücü mavi mürekkepler kullanıldı. Dualar
gömlek üzerine hat sanatıyla yazılırken desenler de hayır dileklerine anlam
katıyordu. Servi ağacı Sultan için uzun ömür anlamına geliyordu ve gömleğin
geri kalanı çiçek motifleriyle süslenmişti.

Tılsımlı
gömleğin tamamlanıp Mehmed’e gönderilmesi birkaç yıl aldı. Mehmed, Manisa’da
iyi eğitim almış ve orada 12 yıl boyunca tüm milletlerce başarılı ve değerli
bir lider olarak yaşamıştı.

Hiç beklemediği bir anda
babasının talihsiz ölüm haberini getirdiler. Artık Manisa’yı terk etme
zamanıydı.

Babasının ölümünden sonra tahta çıktı ve 8 yıl
hüküm sürdü. Seferlerde ordusuna bizzat komuta etti. Tüm bu yıllar boyunca,
tüm zor zamanlarda Mehmed, annesinin kendisi için diktirdiği gömleğe sahipti.
Belki tılsımın, duaların gücü onu korumuştu…

27 Ekim
1603’te türbeyi ziyaret etti. Hava kısmen güneşliydi; bu kasvetli günde hafif
bir rüzgâr esiyordu. Sarı yapraklar kaftanının boynuna düştü ve biri eline
düştü. Yaprağı tuttu, bir süre baktı… Düşünceler içinde yanıyordu; ülkesini
çaresizce düşünüyordu… Bir zafere ihtiyaçları vardı… Derin düşünceler içinde,
subaylarıyla birlikte sarayına dönerken bir derviş ona yaklaştı ve elli altı
gün içinde büyük bir olay olacağını, gafil avlanmaması gerektiğini söyledi.
"Günleri say, ölüm çok yakın." dedi ona. Talihsiz zamanlar
hızla başladı…

Hâlâ çok gençti; şiir ve sanata hayran
entelektüel bir sultandı…

Çeşitli söylentiler olmasına ve
gerçek sebebi hâlâ bilinmemesine rağmen, ayrılık günü tıpkı dervişin
öngördüğü gibi 21 Aralık 1603’te geldi… Ölümünden sonra Ayasofya’da babasının
yanına defnedildi…

Şiirlerinden biri …. odanızda sunulan
gömlekte yazılıdır…